دلم میسوزد از باغی که میسوزد

اینکه آمار درستی از فرار ایرانی ها و پناهندگی و مهاجرتشون رو نمیشه بدست آورد حتما عمدی هست

اگه روزی سرمایه یک ملت رو بر حسب نیروی کار و توان علمی اون برآورد کنند؛ حتما متضررترین مردم دنیا ما ایرانی ها هستیم

هر انسانی ظرفیت تحملش محدوده و مختار به انتخاب محل زندگیش

اما کسی که میمونه یا نمیتونه جایی بره یه زندانی واقعی هست

باز به نظر من به زندانی مایحتاج زندگی رو میدن 

اما شهروندی که حقوق زندانی رو هم نداره و مجبور به کار برای تامین زندگیشم هست نمیدونم اسمش چیه

این وسط عدم امنیت و تحقیر و استرس زنده بودن رو هم باید اضافه کرد

بدتر از اون صحنه های خوشبختی دیگران هست که جلوی چشمش میبینه

شکنجه روحی دیدن پیشرفت و رفاه دیگران و ناگزیری ادامه زندگی

یه فرقه ای وجود داره که میگه طول عمر انسان باید دست خودش باشه

و هر موقع داشت رنج میکشید باید به راحتترین شیوه و بی دردترین راه بتونه به زندگیش خاتمه بده

خیلی طرفدار هم داره و دارند تلاش میکنند در سازمان ملل جز حقوق انسانها قرارش بدن

بنظر من لطف بزرگی به بشریت میشه اگه اجازه مردن بهش بدن