باباکوهی

شیراز کوه بلند نداره. فقط مکانی داره بنام باباکوهی که ملت وقتی میخوان کوهنوردی کنن میرن اونجا

البته بیشتر شبیه تپه نوردی هست و شیب کمش جوریه که مراعات حال شیرازیا رو میکنه

ایستگاه اولش کار تمومه چون همه نشستن زیر سایه چندتا درخت و میزنن و میخونن

بیشتر شبیه میعادگاه مضربان و خوانندگانه و البته عشاق چون خیلیا دلشون خوشه که جمعه میرن فلانی رو میبینن

ایستگاه دومش که کمی بالاتر از ایستگاه اولشه مقبره بابا کوهی هست

هرکی تا ایستگاه دوم میره جهت فاتحه خونی میره و چندتا بیت از شاعران شیرازی رو زمزمه میکنه و دلش برا ایستگاه اول تنگ میشه

از اونجایی که ما هیچوقت زیاد به خودمون فشار نمیاریم، نمیدونم آیا ایستگاه بالاتری هم داره یا همونجا مسئله ختم به خیر میشه

بیشتر از اینکه توان و بنیه کوهنوردی داشته باشی باید شعر و شاعریت خوب باشه

اونجا مشاعره وادارت میکنه قبل از اینکه جمعه برسه چندتا غزل حافظ رو حفظ کنی

این شعر حفظ کردن تو شیراز بالاخره اگه باباکوهی بدرد نخوره تو حافظیه و مقبره سعدی یا سر قبر خواجوکرمانی دروازه قرآن بدرد خواهد خورد

وقتی تو ایستگاه اول یجا برا نشستن پیدا میکنی ناخودآگاه میفتی تو مسابقه مشاعره و همردیف اونایی هستی که نوبت بهشون میرسه دیر یا زود

شده اتل متل توتوله بخونی باید یه چیزی بخونی وگرنه جزء غریبه های بیسواد بحساب میای که اصالت شیرازی ندارن

اونجا بهت نمیگن چرا کفش کوه نوردی و کوله نداری میگن چرا اومدی ایستگاه اول نشستی پاشو برو شعر حفظ کن

یه دسته دیگه هم هستن که میان آلات موسیقی مینوازن و بیشتر گیتار و دف بلدن و تنبک

اونجا هم شما باید دست بزنی و واسونک بلد باشی اگه نوازنده نیستی

واسونک یه قطعه ادبیات هست که برای عروسی ساخته شده (ترانهٔ فولکلور است و به معنای واستانیدن دختر از خانواده دختر هست و شامل شادی و غم است)

مثلا همینکه یکی میگه جِنگ جِنگ ساز میاد از بالای شیراز میاد بقیشو ملت تا ته میرن

و در آخر هم یه عده کِل میکشن تا قطعه بعدی رو یکی شروع کنه

شما جمعه ها به عروسی عمومی دعوتین به اسم کوهنوردی

روزای دیگه هم میتونید تا نیمه شب تو باغ رستورانها موزیک زنده گوش بدین و کباب بخورین و تا ساعت سه صبح شیراز همیشه جایی برای قر دادن و بشکن زدن داره

تو روز هم خستگی شب بیداری رو در میارن و تا ساعت نه و ده خوابن

این زندگی شیرازیا استاندارد خوشی در کل ایران میتونه باشه فقط یه لحظه فکر کنید زمان هخامنشیان با اون همه جشن و عید چی بوده و یا حتی زمان شاه

با این اوصاف شما فکر کن اینا بخوان یه اتوبان یا زیرگذر بسازن تو شیراز

پروژه سالها طول خواهد کشید چون وقت کار کردن ندارن این بندگان خوش خدا

داشته باشن هم حوصله و دماغ بیل زدن کی داره کاکو